www.schietsportcentrum.com - Wedstrijdverslagen

Cursus Hoofd Baancommandant APS DSR zondag 13 juni j.l.

Zoals jullie (hopelijk) weten hebben we al een keer of vier een interne Dynamic Service Rifle (DSR) wedstrijd georganiseerd. Zo’n wedstrijd gaat over meerdere stages waarbij je allerlei doelen vanuit verschillende houdingen moet beschieten. De wedstrijd gaat op tijd en punten en over en onder barricades dus de stressfactor telt behoorlijk mee. Een heel attractieve vorm van schietsport en we gaan er zeer zeker mee door, maar we willen wel naar een hoger niveau. En dan vooral eerst naar een hoger niveau van organisatie, wedstrijdleiding en invoering van officiële voorschriften. Daarmee gaan we het voor de schutters sneller, leuker en veiliger maken. Met dit doel voor ogen hadden Dennis Lonis, Guus Siekman, Arjan Praag en Peter Groot zich opgegeven voor de cursus hoofdbaancommandant. Deze cursus werd gehouden op onze eigen 50 meterbaan op zondag 13 juni j.l.

We begonnen om 9 uur (ja, dat was even slikken op zondag) met het theoriegedeelte. Van tevoren hadden we de reglementen en het cursusgedeelte thuis gekregen en we hadden ons voorbereid met inlezen en het invullen van vragenlijsten. Na de afronding hiervan gingen we naar de baan. Behalve wij waren er nog vier cursisten dus we waren in totaal met zijn achten. De oefeningen bestonden uit het in teamvorm begeleiden van een DSR-schutter. Een team bestond uit de Hoofd Baan Commandant die de uiteindelijke verantwoordelijkheid had, een scoorder die hem terzijde stond, twee mannen in de tweede lijn die het baangedeelte achter de schutter bewaakten en twee man die als plakker optraden. De laatste twee hadden een vrije ronde en kwamen bij het doordraaien vanzelf aan de beurt.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen; het was @x&*#-moeilijk! Als baancommandant moet je vaste procedures hanteren en werkelijk alles tegelijk in de gaten houden. De schutters hadden hun eigen geheime protocol en maakten natuurlijk allerlei opzettelijke fouten. Zo kon het voorkomen dat een schutter op het commando “GO” wegrende met het veiligheidsvlaggetje nog in de kamer, vervolgens ging hij op de eerste stage in plaats van liggend, zittend over de barricade heen schieten. Als baancommandant word je dan geacht in te grijpen met de commando’s “STOP” “ONTLADEN” “ik zag dat je knielend schoot”, “je moet op deze stage liggend schieten” ,“dit is je eerste waarschuwing”,“heb je dat begrepen?” “GO” maar je moet natuurlijk op datzelfde moment weten of deze overtreding een halthouding is of einde wedstrijd of een diskwalificatie. En als de schutter dan verder gaat naar stage twee moet je opletten of bij het lopen en het laden en doorladen het wapen naar de zandvanger blijft wijzen, of hij binnen de lijnen blijft, wat de straf is als hij een gevallen magazijn oppakt of als hij zijn wapen laat vallen (en nog veel, veel meer). De schutters hadden er natuurlijk een satanisch genoegen in om het ons moeilijk te maken. De drie cursusleiders letten tegelijkertijd op je stemgebruik, op je lichaamstaal, op een gezonde dosis dominantie, op de helderheid van je instructies en hoe je zelf omgaat met stress.
Kortom het viel ons allemaal behoorlijk tegen, het niveau was veel en veel hoger dan we verwacht hadden. Met dat voor ogen mogen we eigenlijk wel heel trots zijn dat twee van onze groep geslaagd zijn, wel met de aantekening dat ze de cursus nog een keer moeten doen. De andere twee moeten hem helemaal over doen. Van de andere vier cursisten slaagden er twee en haalden de andere twee het ook niet. Maar we praten dan wel over jongens die al heel veel jaar zelf DSR schieten en ook al veel ervaring als baancommandant bij interne wedstrijden hebben opgedaan. Dat geeft dus wel aan dat het niet makkelijk was. We gaan met deze ervaring op zak verder met het organiseren en hopen samen met jullie in de tweede helft van het seizoen een aantal superaantrekkelijke wedstrijden neer te zetten.

Kleiduivenwedstrijd AVVS

Verslag Kleiduivenwedstrijd zaterdag 29 mei 2010

De voortekenen waren goed, sterker nog, ze waren nog nooit zo goed geweest. Veertig schutters hadden zich opgegeven voor de traditionele jaarlijkse AVVS wedstrijd in Lienden. Iedereen had er op voorhand heel veel zin in en jawel ook nu waren de weergoden ons weer goed gezind. We moeten wel een speciaal AVVS-lijntje met boven hebben want ook op 29 mei hadden we –voor de zoveelste keer- prachtig zonnig weer. Er bleef nog maar één vraag open, wie zou er dit jaar met de wisselbeker naar huis gaan? Uit betrouwbare bron hadden we vernomen dat er stevig getraind was door de sub-top, het was duidelijk dat er een greep naar de macht en eeuwige glorie was gepland.

Onder de bemoedigende woorden van Gerard Hildering trokken 5 groepen schutters naar de banen. We schoten weer op ons “eigen” parcours achter de voormalige wapenwinkel. De duifjes waren weer de bekende vijf uit het jachtparcours; de over de grond rollende “haas”, de “hoge inkomer”, de “afgaander”, de “taling” en de “lage inkomer”. Opvallend was dat het niveau dit jaar een stuk hoger lag dan de voorgaande jaren. Heel veel schutters wisten zich te verbeteren. Schutters als Ralph Keizer, Arjan Praag, Michel de Haan, Wendel van Rheenen, Henriëtte Vrisekoop en anderen die eigenlijk nooit een hagelgeweer in hun handen houden, wisten 18 punten of meer te schieten. En dat is heel goed want dat 18 geraakte duiven is de slagingsnorm voor het jachtexamen dat op een vergelijkbaar parcours wordt verschoten. Roel Boeder schoot met zijn eigen buks maar wist helaas maar weinig te raken, achteraf bleek dat het wapen toch een flink stuk te kort voor hem is en een goed passend wapen is wel de belangrijkste voorwaarde om een kleiduif te kunnen raken.
De grote verrassing zat wel bij de groep action shooters van Jan Wit. Tot aan de laatste ronde stond Peter Nap met slechts één gemiste duif boven aan de ranglijst. Hiermee ervaren en goede kleiduivenschutters als Guido van Empel (nog) achter zich latend. Ook de familie Beers had weinig gemist en maakte daarmee een glanzende entree. Helaas kwamen de action shooters in de laatste ronde het haasje tegen en toen waren ze zelf het haasje want dat bleek toch net iets moeilijker dan de rest.

Na telling van alle scores hadden Jan Wit en Petra Lonis gedeeld het minste geraakt. De aanmoedigingsprijs ging naar Petra omdat die vorig jaar ook al laatste was en een extra mentaal steuntje in de rug goed kan gebruiken. De derde prijs ging naar Peter Nap met 22 geraakte duiven, een fantastische prestatie. De tweede prijs werd gedeeld door Roy Beers en Guido van Empel. Omdat Guido al drie keer de wisselbeker heeft gewonnen en meer lood de lucht heeft ingeslingerd dan een gemiddeld Amerikaans regiment in Afghanistan, vond de wedstrijdcommissie dat Roy Beers de beker toekwam. Een prachtig debuut en een hoge verwachting voor volgend jaar.
De schrijver van dit stukje ging voor de derde keer met de wisselbeker naar huis en mag hem dus houden. Dat betekent overigens wel dat hij volgend jaar zelf voor een nieuwe beker moet zorgen! En hoe ging het met de sub-top die zo ambitieus en zwaar getraind aan de wedstrijd was begonnen? Helaas, helaas, de druk was te hoog en het resultaat viel erg tegen. Zelfs de ongetrainde zwager schoot –puur op talent- een punt meer.
Hiermee is de bekende spreuk over hagelschieten weer bewezen: “het is een gave, je kunt het niet leren”.

PG

IPSC Paaswedstrijd 4 en 5 april 2010

Klassering Langedijk 2010

Van onderen bekeken

Toen de aankondiging van deze wedstrijd in het paasweekend op de agenda verscheen, was ik enigszins verbaasd omdat ik de Hel van Helmond verwachtte. Maar zoals Jozef van Stokkum mij op de 2^e wedstrijddag mededeelde: “Wie het eerst komt en een mogelijkheid voor “De Helm” om nu eens te kunnen genieten van het mei zonnetje”, ook blij verrast dat Langedijk er weer bij is.Ook aan het verzoek van Jan Wit om assistentie te verlenen heb ik graag voldaan, ondanks dat ik maar één dag beschikbaar was. Frits Bruggemans en Jan Wit die ieder drie stageontwerpen voor hun rekening namen, Frits op de 25 meterbaan en Jan op de iets tochtige 50 meterbaan hadden het leuk voor elkaar met de schommelende balk, de lage luikjes en de prima stageverdeling op de verschillende banen. Elke baan had een short, medium en long course. Ogenschijnlijk niet al te moeilijke stages, maar het venijn zat het in de opstelling van de lage schietopeningen, het geen een aanslag op de beenspieren van de senioren te weeg bracht. Ook het feit dat ik de rest van de dag de achterliggende lage papertargets van plakkers moest voorzien hebben deze spieren geen goed gedaan. Als een oud mannetje kroop ik ‘s avonds in mijn bed en de volgende dag liep ik als een robot de stationstrappen van Haarlem af.Ondanks dat ik in een heel kleine ochtendsquad zat met Frits en een afgedwaalde Noorse schutter heb ik een bijzondere leerzame dag beleefd met een bijzondere ontknoping aan het einde bij het aanschouwen van mijn eindscore. Ondanks dat mijn verplaatsingssnelheid nog te wensen over laat wist ik de dag zonder Mike-score te beëindigen, hetgeen mij een bijna 64% wedstrijduitslag en een 1^e prijs in de C-klasse opleverde. In de middag heb ik kunnen genieten van het vervolg in de titanenstrijd in de standaard klasse die dit keer met klein verschil door Rein Heinze werd gewonnen. Alleen al het bekijken van hoe Rein zich prepareert voor een stage en vervolgens de manier van benadering en uitvoering daarna zijn een genot om te zien. Dit geldt tevens voor wat ik heb gezien van Ruud van Noord. Jozef van Stokkum zat in een ochtendsquad en bleef daardoor voor mijn waarnemingen onzichtbaar, maar aan het staccato van schieten was hij duidelijk herkenbaar.In de open klasse wist Jacky van Koolwijk, die ondanks zijn lage scoringspositie op de balk te zegevieren over de beide Patricks, respectievelijk van Hoof en Meeusen. Bijna natuurlijk Richard Roorde in production voor John van Uitert en alweer die Bjorn Dietrich. Rien Heinze zoals reeds eerder gememoreerd in standaard Jozef van Stokkum en Ruud van Noord en eindelijk wat aandacht van mij voor de revolverklasse. Mede doordat er zo weinig schutters aan meedoen heb ik deze klasse nog niet eerder benoemd, maar het is zeker geen mindere klasse. Alleen al het feit dat je steeds slechts 6 patronen tot je beschikking hebt waardoor je meer reloads moet maken, geeft bijna altijd een andere en tactische benadering van de doelen. Chapeau heren Winfred Oude Voshaar, Eric Cornelissen, Bas Limmen en Kees Guichelaar.En wat dacht je van de opvallende nieuwe outfit van Noordhage. Wel of niet gesponsord, het zag er net als de Haagse prestatie er wel erg strak uit. Nu begrijp ik ook waarom de porto na afloop van de Haagse klassering zo hoog was.Ook voor Langedijk geldt het motto:Hasta la vista en I’ll be backJerry

Verslag DSR wedstrijd 27 maart

WEDSTRIJDVERSLAG DSR 27 MAART 2010

Zaterdag 27 maart verzamelden de Dynamische Langedijkers en AVVS’ers zich op de vijftig meter baan voor de “Oldkarspel Shootout”. Voor deze Dynamic Service Rifle wedstrijd hadden we een nieuw parcours ontworpen met een typisch Hollywood Car Chase thema.

Stage 1 was de “Garage”, vanuit liggende of zittende positie moest de schutter doelen op vijftig meter raken. Een geniepige stage omdat hij er zo heel makkelijk uitzag, maar als je ging zitten dan merkte je dat de kalender met mooie blote vrouwen toch wel heel hinderlijk laag hing waardoor je heel onhandig plat op de tafel moest steunen. Ging je liggen dan kostte dat natuurlijk meer tijd, en dan zat er toch nog een tafelsteun lelijk in de weg.
Stage twee was de “Mechanics Nightmare”. Hier moest je liggend op een monteurskarretje onder een auto door en aan de andere kant moest je vanaf het wankele karretje doelen op veertig meter beschieten.
Stage drie was de “Backseat Firestorm”. Heel oncomfortabel gezeten op een auto achterbank moest je door het achterraam tien achtervolgers omknallen. Dat viel nog niet mee want deze doorgewinterde criminele koffiebekertjes bleken voor velen moeilijk te raken.
Bij stage vier werd er geswitched naar pistool. Eerst moest het zijraam van een autodeur omlaag gedraaid worden, dan mocht het pistool getrokken en geladen worden en kon er geschoten worden op vijf dreigende pvc pijpen.
De laatste stage was de”The Finish” en die bestond uit zes keiharde plates op 12 meter afstand.

Bij deze interne wedstrijd waren bestuursleden van APS, de Association for Practical Shooting, aanwezig om ons te helpen, te adviseren en ons vanuit hun lange ervaring van tips en commentaar te voorzien. Marcel van APS deed de veiligheidsbriefing en we werden door hem keer op keer heel grondig op het belang daarvan gewezen. Hij nam het hele traject, van het innemen en uitdelen van de wapens tot en met de puntentelling met ons door. Ook gedurende de wedstrijd bleven de APS’ers ons van waardevol commentaar voorzien.

Hoewel het parcours nieuw was en de opkomst heel goed, lukte het ons heel aardig om een vlot tijdschema te houden waardoor al te lange wachttijden werden vermeden. Het veld van schutters was heel divers, van absolute nieuweling tot en met jongens die het al een aantal keren meegemaakt hadden. Tijd en punten verschilden dus nogal, maar de gemeenschappelijke noemer was schietplezier. Iedereen genoot overduidelijk van de dynamische uitdaging. En onderschat de inspanning niet want meerdere schutters stonden bij de laatste stage met beslagen brillen en dampende hoofden!

Aan het einde van de middag kwamen ook nog twee “professionele” jongens uit het APS wedstrijdcircuit het parcours schieten. Tactical uitgedost in zwarte kleding, tactical vesten en speciale wapens kwamen ze even laten zien hoe het moest. Opvallend was de rust waarmee geschoten werd. Eerst de nadruk op precisie en dan pas op snelheid. De beide heren eindigden op plaats twee en drie met Guus er vlak achter. De eerste prijs was voor ondergetekende die daarop zo trots was als een aap met een gouden ***.

Vanaf deze plaats nogmaals dank aan de APS-crew voor alle adviezen en aan alle helpers voor de ondersteuning. We hebben op deze middag als organisatie veel geleerd en zullen het de volgende keer in praktijk brengen.
PG

Lees meer...

Open wedstrijd Militair geweer en 30M1 50 meter

Uitslag open wedstrijd Militair geweer gehouden op 27 februari 2010 bij Vereniging Schietsport Langedijk

Licentie Naam Vereniging Totaal S1 S2 S3
1 49890 N. Merola 1940 292 98 98 96
2 50093 A. Kromhout 2260 289 95 97 97
3 117009 J. Bleecke 1940 288 98 95 95
4 128696 J.L. Noordermeer 1200 285 95 97 93
5 17829 G. la Crois 1940 284 96 98 90
6 75005 W.L. van Gastel 1940 280 92 95 93
7 28078 L. Makelaar 1060 276 92 91 93
8 133021 S.A.N. Jong 1210 275 90 93 92
9 112711 A. Kruijshaar 1030 273 88 93 92
10 13984 T. van den Bos 1380 271 86 90 95
11 138004 M. van Kooten 1030 271 93 89 89
12 127260 F.Q.P. Oud 1120 262 84 91 87
13 34735 C.G. Kooij 1060 261 87 90 84
14 69637 C P M Liefting 1100 260 91 87 82
15 122540 G. de Kok 2040 260 82 86 92
16 111961 M. Walraven 1060 259 85 87 87
17 128901 P. Groot 1600 258 82 90 86
18 27289 G.J.M. van Gessel 1410 257 85 86 86
19 154138 J. Bobeldijk 1120 238 75 91 72
20 138143 M. Verberne 1210 232 78 71 83
21 60430 P.G. Koomen 1080 231 73 87 71
22 105637 M. Leering 1925 228 79 79 70
23 49508 H.C. Appelman 1210 226 76 73 77
24 26428 TH.J.M. Laan 1410 226 76 77 73
25 150862 M. Smit 9999 219 80 74 65
26 137101 S. Hamelzky 1210 217 69 66 82
27 75557 F. van der Blom 1210 215 61 61 93
28 111187 B. Steevers 1210 213 70 77 66
29 37668 A. Kardinaal 1410 200 61 71 68
30 110621 H. de Boer 1410 196 68 67 61
31 153957 R. van Eerde 1120 183 63 55 65
32 120159 T. de Graaf 1210 163 53 54 56
33 84451 L. Langenberg 1210 155 52 64 39
34 151895 D. Dikstaal 1210 148 51 40 57
35 151240 F. de Pauw 1210 144 37 64 43
36 55875 R Klinkhamer 1925 141 37 53 51

Uitslag open wedstrijd .30M1 gehouden op 27 februari 2010 bij Vereniging Schietsport Langedijk

Licentie Naam Vereniging Totaal S1 S2 S3
1 62148 T. van Duuren 4400 272 92 95 85
2 75005 W.L. van Gastel 1940 263 92 88 83
3 117009 J. Bleecke 1940 261 96 84 81
4 26428 TH.J.M. Laan 1410 258 84 84 90
5 37668 A. Kardinaal 1410 239 82 82 75
6 9820 R.H.M. Dudock 1410 235 80 69 86
7 140473 R. Adrichem 1100 233 72 78 83
8 137492 P. Guit 1100 231 73 74 84
9 27289 G.J.M. van Gessel 1410 229 74 78 77
10 31792 W. Heming 1410 227 64 81 82
11 69637 C.P.M. Liefting 1100 221 78 76 67
12 25293 R. van Hilst 1410 220 76 73 71
13 110621 H. de Boer 1410 210 74 58 78
14 75557 F. van der Blom 1210 199 54 78 67
15 21305 H.J. Schultz 1410 173 49 66 58
16 109801 M. Vogel 1210 161 60 46 55
17 114540 J. Lubbers 1210 132 34 42 56
18 116284 G.J. Lubbers 1210 108 27 39 42

Schieten -en een beetje leven- als een cowboy

Geplaatst in het Noordhollands dagblad, klik hier voor het filmpje.

Oudkarspel

Beng! Beng! Met twee gigantische knallen leegt Fred Deelen uit Helmond het magazijn van zijn enorme antieke dubbelloops 'coach gun' op de rij doelen in het Schietsportcentrum Langedijk in Oudkarspel. Behendig loost hij de lege hulzen en herlaadt hij het enorme wapen, klaar voor de volgende schoten. Het geweer is een kopie van een wapen uit de negentiende eeuw, en ook Deelen zelf ziet eruit alsof hij net van de filmset van een western komt: cowboyhoed, grote snor, giletje en om zijn middel een stevig gevulde kogelriem. Het schietsportcentrum wemelt op deze zondag van de levensechte cowboys en -girls. Er wordt een wedstrijd gehouden in het zogenoemde Western Actionshooting. Daarbij worden alleen Amerikaanse wapens van vóór 1900 gebruikt, die worden geladen met de munitie uit die tijd. Dus geen hedendaagse nitro, maar patronen met ouderwets walmend zwart kruit. En in tegenstelling tot de gewone schietsport, waarbij de schutter vanaf één plek op stilstaande doelen schiet, doen de cowboys het dynamisch. De schutter beweegt zich langs de doelen, waarvan sommige ook bewegen. Dat alles is overigens niet zomaar een spelletje. Het gaat om een heuse sport, waaraan verenigingen uit het hele land meedoen. Wie in de minste tijd de meeste doelen raakt, is de winnaar. In tien wedstrijden per jaar wordt beslist wie zich de beste westernschutter van de Lage Landen mag noemen. De cowboys schieten bovendien ook nog over de grens. Duitsland wordt geregeld bezocht, Tsjechië was onlangs aan de beurt, Zweden staat op de agenda, en volgend jaar wordt zeer waarschijnlijk ook bakermat Amerika aangedaan. Bestuurslid Marco Looy van de Dutch Western Shooting Association (DWSA) heeft het schieten letterlijk met de paplepel ingegoten gekregen. Zijn vader en zijn opa schoten, en de kleine Marco kreeg wapenolie op zijn billetjes in plaats van Zwitsal, zo grapt hij. En vandaag is zijn eigen zoon er ook bij, net als zijn eveneens schietende zus en haar kinderen. Western shooting is een levensstijl, zegt Almeerder Looy, die schiet bij een vereniging in Bussum. Natuurlijk, het is ook een sport, dus op de baan zijn hij en zijn medecowboys rivalen. Maar het blijft allemaal hartelijk, want de DWSA is één grote familie. ,,Heeft iemand een doos munitie nodig, dan geef ik hem een doos munitie. Ik weet zeker dat ik 'm terug krijg. En we helpen elkaar met tips over wapens.'' Wat hem nou precies zo aanspreekt in die levensstijl kan Looy niet zeggen. ,,Maar ik zou er graag elke dag zo bijlopen als vandaag. Ik voel me gewoon helemaal thuis bij deze manier van schieten en leven. De sfeer is altijd geweldig. Ik ga ook altijd met het hele gezin. Het is een serieuze aangelegenheid, maar ook een dagje uit.''

Interne DSR wedstrijd zaterdag 22 augustus

Op zaterdag 22 augustus opende het seizoen van de interne DSR competitie van Schietsportcentrum Langedijk. Onder leiding van de grote animator Dennis Lonis was er weer een aantrekkelijk en uitdagend parcours gecreëerd. Voor degenen die het nog niet weten; DSR is een wedstrijdvorm waarin je verschillende stages op tijd moet afwerken. De afstand tot de doelen varieert van 5 tot 50 meter en er moet bij de ene stage met geweer en de andere met pistool geschoten worden. Omdat er allerlei verrassingen zijn ingebouwd moet je vooral ook je koppie erbij blijven gebruiken, iets wat de schrijver van dit stukje in de spanning van de wedstrijd nog wel eens vergeet te doen. De wedstrijdleiding had zoals gezegd zijn best gedaan. Stage één was een geweerstage waarbij je zittend op een olievat op 50 meter een aantal bowlingpins en houtblokken van een rek moest schieten. Een moeilijke stage waarbij menigeen tot grote ergernis wel de bowlingpins zagen zwaaien maar niet eraf vallen. Stage twee was ook een geweerstage, afstand 45 meter liggend. Omdat de shootingbox erg klein was kon je alleen schieten met opgetrokken knieën, niet zo makkelijk dus. Ook zaten er drie cd-schijfjes op het doel geplakt, als je deze raakte kreeg je 50 punten aftrek, een sneaky stage dus, die ontsproten moet zijn aan het brein van een licht sadistische geest. Door naar de derde stage waarbij je met het pistool zes treffers op 3 IPSC schijven moest maken. In stage vier was het de bedoeling dat je tien gevulde waterflesjes omschoot. Eén van de schutters ging hier zo in op dat hij achteraf van een range officer de opmerking kreeg: “je moest ze raken hoor, niet vernietigen…”. Stage vijf was ook weer een gemene, op 5 meter afstand met het geweer kleiduiven en cd’s raken, tja op 5 meter schiet je dus gewoon minstens 5 centimeter onder je richtpunt, in de hitte van de strijd duurde het bij sommigen wel even voordat men dat door had. Het was al met al een prachtige en uitdagende sportmiddag waarbij op alle aspecten van de schietsport, van techniek tot tactiek en van nauwkeurigheid tot veiligheid volop appel werd gedaan. Ik kan iedereen aanraden om een keertje mee te doen. We zijn op een ontspannen manier bezig, elke schutter doet zijn uiterste best, maar alles gaat in een kameraadschappelijke sfeer. Iedereen helpt elkaar met tips en materiaal en voor de nieuwelingen zijn clubwapens beschikbaar. Na afloop wordt er nog gezellig nagezeten waarbij de diverse prestaties nog eens even met de nodige humor becommentarieerd worden. Ik ben er in elk geval helemaal gek van.
Ten-shots-too-many

AVVS Kleiduiven wedstrijd

Zaterdag 30 mei
De mooie baan van KSV De Betuwe te Lienden.

Geheel in de traditie van de laatste jaren stralend weer; een lekker zonnetje, een blauwe hemel en een verfrissend briesje. Dertig schutters hadden de reis naar de Betuwe gemaakt om mee te dingen naar de felbegeerde AVVS-bokaal. SV Langedijkers hadden zich in ruime getale aangesloten en hun komst werd door AVVS bij monde van voorzitter Gerard Hildering zeer op prijs gesteld. De ochtend begon met het verzamelen op het terras waar met een kop koffie bij de hand de indeling bekend gemaakt werd. Vier groepen, ieder met een instructeur, een geweer, patronen en oordoppen togen om even over tien naar de baan.

Het parcours bestond zoals gebruikelijk uit vijf schoten op vijf verschillende duiven, vijfentwintig schoten in totaal. De hoge inkomer was dit jaar niet moeilijk, door het briesje kwam de duif bijna tot stilstand voordat hij afdraaide. Met een goed getimed schot kon deze zonder voorgift gemaakt worden. Het haasje zorgde voor meer problemen, vooral trage schutters konden verrast worden door allerlei onverwachte sprongen in de laatste meters. De afgaande duif was dit jaar vrij pittig, hij daalde snel en de zwarte duif was moeilijk te zien tegen de achtergrond van bomen. De taling gaf weinig problemen, deze duif gaat verticaal omhoog en als je hem vlak voor het hoogste punt schiet zit je er altijd op. De lage inkomer leek ook wat makkelijker dan de vorige jaren, misschien was hij ietsje langzamer, er werd in elk geval goed op gescoord.

Zoals verwacht kon worden in een groep met “absolute beginners” en ervaren kleiduifschutters, lagen de resultaten ver uit elkaar. Maar daar was het eigenlijk ook niet om te doen, de lol van het schieten en het gezamenlijk optrekken stond voorop. Toch kunnen vele schutters best trots zijn. Een ongeoefende Daan Hogendorp schoot bijvoorbeeld 17 punten, met het jachtexamen ben je met 18 punten door, dus dit is een hele goede prestatie.

Om een uur of half twaalf waren we uitgeschoten en waren de winnaars bekend. In tegenstelling tot vorig jaar was er geen shoot-out nodig. Waarschijnlijk was het feit dat voormalig 3-voudig winnaar Guido van Empel met een antieke 20 bore met damasten lopen schoot, daar wel enigszins debet aan. Volgend jaar weer een beetje beter je best doen, of we gaan een antieke klasse instellen. Een gedachte waarvan een paar Langedijkers (iedereen wel bekend) meteen opgewonden werden. Onder het genot van drankje maakte Gerard Hildering de winnaars bekend. De poedelprijs voor inzet en latent talent ging afgetekend naar Petra Lonis. De derde plaats was voor Remmelt Blom met 21 punten. Ook met 21 punten kreeg Leon Gommans de tweede plaats. Leon heeft door zijn studie al heel lang weinig kunnen schieten en dit telde de wedstrijdleiding mee in de beoordeling. Misschien was het feit dat AVVS met Leon binnenkort een heuse professor in de gelederen heeft ook niet onbelangrijk…. De eerste prijs bleef in Zuid-Scharwoude aangezien Peter Groot voor het tweede jaar de hoogste score liet aantekenen.
Met een hapje en een drankje sloten we de geslaagde AVVS kleiduiven shoot weer af. Velen hadden wat geleerd, Siebe bijvoorbeeld dat kleiduiven geen duiven van klei waren, maar schoteltjes. Sommigen maakten voor de eerste keer kennis met de sport, maar iedereen heeft een mooie en gezellige schietsportochtend gehad en daar is het vooral om te doen.
Tot volgend jaar!

Lees meer...

Verslag Luchtshoot Langedijk 18 april 2009

Op zaterdag 18 april was het eindelijk zo ver.

Na vele uren zwoegen, denken en beramen, kon er weer een Luchtshoot gehouden worden in Langedijk. Op verzoek van de Luchtschutters hebben de vrijwilligers zich gebogen over de aankleding van de baan, want Schietsportcentrum Langedijk staat bekend om zijn spectaculaire banen en dat moeten we natuurlijk in ere houden!

De vrijdagavond voor de Luchtshoot is met man en macht gewerkt om de schietbaan om te toveren tot een waar walhalla voor de luchtschutters.

Met een tevreden gevoel gingen de vrijwilligers vrijdagavond naar huis, om zich in een ruststand voor te bereiden op een geweldige dag.

Zaterdagmorgen waren de vrijwilligers weer vroeg aanwezig om de laatste puntjes op de denkbeeldige i te zetten.
Al vroeg in de morgen werden ze vergezeld door de eerste fanatiekelingen, die er een traditie van maken om als éérste in Langedijk te zijn. De jongens uit Zurich (Friesland) waren vroeg van huis gegaan en waren eerste.

De schutters kwamen uit alle hoeken van Nederland, zelfs de Belgen waren vertegenwoordigd….!

Terwijl Koos zich meester maakte in de keuken, zaten de heren uit Zurich aan een vers bakkie koffie, gezet door Suzanne. Maar zo’n lange reis maakt hongerig. Dus … Voor half negen werden de eerste bestellingen richting keuken al geplaatst.

Erelid Karsten had de taak van incasseur/bouncer op zich genomen. Bij binnenkomst werden de luchtschutters dan ook vriendelijk doch dwingend verzocht hun naam op de presentie lijst te zetten, maar vooral ook om direct de € 10.- entree te voldoen. In ruil daarvoor kregen ze een stempel op hun hand, zodat ze een bewijs van deelname hadden en het pand in en uit konden lopen, want roken doen we nog steeds het liefst buiten.

Inmiddels zaten we al op ruim 95 mensen die op welke manier dan ook gebruik maakte van ons complex. Er waren ruim 75 mensen die zich vermaakte op de banen met de diverse doelen in het zicht. Ieder uur werd er “vast vuren” gegeven, zodat de sportievelingen zich konden vergapen aan hetgeen ze geraakt hadden. Ook was er tijdens deze “rustpauze’ de mogelijkheid om de baan weer te voorzien van verse doelen. Ook op de 25 meter baan was het een drukte van belang. Deze schutters zijn de zogenoemde puntenschutters en hielden zich voornamelijk bezig met het doorzeven van schietkaarten en hier en daar een steelplate rat, of eekhoorn neer te halen.

Doordat het zo gezellig druk was, hadden ook Suus en Koos hun handen vol om alle mensen van de diverse dranken en spijzen te voorzien. De magen werden de hele dag door goed gevuld. voor Koos was er alleen maar lof, de diverse broodjes en borden patat vlogen de (keuken)deur uit.. Koos zelf had geen tijd om even uit te vliegen.

De mannen waren erg gecharmeerd van het kundige tapwerk door Suus.

Tegen zes uur s’avonds werd de kleine baan opgeruimd en gereedgemaakt voor een mooie afsluiting. Guus gaf op de baan een kleine demonstratie met de AK 47, zodat onze luchtvrienden ook konden beleven wat het nou was om met echte vuurwapens te schieten.

Na enige uitleg in de kantine door Guus, werden de luchtschutters door de goed opgeleide baancommandanten begeleid in het schieten met vuurwapens.

Op veler verzoek was ook Cor gekomen met zijn “kleine vriend’ wat altijd weer voor de nodige commotie en hilariteit zorgt.

Binnen de kortste keren stond de 25 meter baan blauw van de rook en stonden de ramen te trillen van de drukgolven. Hilariteit alom toen de diverse luchtschutters zich ook aan dit gevaar waagde… Ja mannen, dit is iets heel anders dan lucht schieten hé.

Na deze geweldige demonstratie namen we met pijn in ons hart afscheid van onze luchtvrienden. “Wat hebben we toch weer een mooie dag gehad”, was een veel gehoorde zin.

En: “ Wanneer is de volgende Luchtshoot? Wij zijn er dan zeker weer bij!”.

Dat zijn woorden die je na een hele drukke dag, toch nog weer de energie geven om de boel op te ruimen. Want ja, na een Luchtshoot is er echt heel wat op te ruimen. Gelukkig hadden zich hier ook de vrijwilligers voor opgegeven en zo stonden Frans, John, Michael, Dennis en Arjan zich het apezuur te vegen, zodat binnen de kortste keren de 50 meter baan er weer spik en span uit zag.

Langs deze weg willen we de vrijwilligers, luchtschutters, bezoekers en het barpersoneel die bedanken. Zonder jullie hulp was het zeker niet gelukt om ook deze dag weer tot een ware “happening” te maken.

Speciale dank voor de forumbezoekers van www.luchtbuks.net welke in grote getale en goed georganiseerd op deze Luchtshoot afkwamen!!

Tot de volgende keer!!

[ terug ]

Menu